З шаснаццаці год я грузіла апельсіны бочкамі піла каву галонамі. Прычым ня пыл з афрыканскіх плянтацый абы-што, а такую, якая магла прымусіць станьчыць гапака самую што ні на ёсьць завалу. Кінула летась, калі заўважыла, што бяз ранішняга кубка на 350 мл пачынае балець галава. Ну не падабаецца мне ад кагосьці-чагосьці залежыць!!! 
Але на былое каханьне цяжка забыцца... Калі цябе чакаюць сем гадзін інтэнсыву, а ноччу давялося паспаць толькі чатыры, натуральна, што шыльда Coffeeberry пасьміхаецца вельмі спакушальна :) 
Ты страшэнна спазьняешся, хапаеш стракаты плястыкавы кубачак  ды прамуеш у казённы дом на працу, а кроплі кіслотнага дажджу распушчаюцца ў каве. Дзякуючы аб”ектыўнасці гадзіньніка ты ціха вар”яцееш ды спрабуеш падбегчы на “зялёны”. А кава-шляхцянка сярдуе, што зь ёй абыходзяцца без павагі,  і толькі нейкім цудам не застаецца на сьветлых шаліку ды боціках паліто чорнае пофіг. Ты спыняешся і, сьмеючыся, дапіваеш свой эспрэсса доппіа. 
Спазьніцца не атрымалася :)  Добра жыць, праўда?

Ночь. Уліца. Фонарь. Аптека.

Кухня. Сьвятло. Музыка. Гатуем ежу. І тут татка, які апошнім часам мяне вельмі зьдзіўляе, бо пад маім станоўчым уплывам рэальна падсеў на чарку ды шкварку здаровае харчаванне, кажа: “Хачу смачна-дыетычны суп зь сёмгавых брушкаў!” Мама адказвае: “Не, не атрымаецца. Мы іх апошнім разам амаль усіх ПАЮЗАЛІ. Засталіся толькі зусім ПАКОЦАНЫЯ”.

Для тых, хто ня ведае: яна мяне перманэнтна лякуе: “Не, ну ты паслухай, як ты размаўляеш!”

Шмінкі паважаю. Яны дазваляюць кардынальна зьмяніць імаж, а калі яго не ўпадабаеш – адразу гэты імаж зьнішчыць. Але ў паўсядзённым жыцьці ўжываю іх ня вельмі актыўна. Сёньня ж, запалоханая спачуваньнямі “штота ты бледная паганка”, зрабіла выключэньне.

І што ж? Дзяк надвор"ю! Калі хтосьці бачыў паненку зь плямамі пад вачыма дзесьці ў 7.30 -8.00 у на адрэзку Няміга – Сьвердлава, вельмі прыемна :)

МаксФактар  - у газенваген :)

Хлопцы звычайна туды кідаюць нашыя памады :))