І яшчэ жартаваць, жартаваць кожную хвіліну, здзекавацца з сябе, прымаць усё ўсур'ёз і не ўсур'ёз, бо нервы, бо сэрца, бо мозг могуць іначай не вытрываць.
Працаваць.
(с) Уладзімер Караткевіч
- Mood:
hopeful - Music:Dido
У мяне ўвогуле адчуванне, што Уладу Кавалёву проста адпомсцілі. Не, не за тое, што ягоная бедная мама паехала ў Страсбург. За тое, што ПАСМЕЎ АСЛУХАЦЦА, пайшоў супраць. Сапсаваў карцінку.
Узгадваецца ідыёцкі фільм з Дэмі Мур "Седьмое знамение". Сюжэт тупейшы, з элементамі містыкі і міфалогіі (толькі якой???). Там такі момант быў - пасля выканання смяротнага прысуду асуджанаму мусіў нарадзіцца дзіцёнак без душы (гэта ішло як пачатак канца свету). Але там асуджаны быў рэальным забойцам.
Мне б хацелася, тое, што здарылася, прывяло ў дзеянне нейкія Сусветныя законы справядлівасці (я ўжо ня ведаю, ці існуюць яны) і каб пачаўся канец лукашызму.
Толькі Улада Кавалёва ўжо не вярнуць. І толькі пачвары могуць вучыць жыццю ягоную маму.
RIP
Спокойно, сейчас объясню.
Аргументы против того, чтобы быть хорошей мамой:
1. От этого страдает ребенок.
Почему же страдает, спросите вы. У него ведь хорошая мама, и всё такое. Так вот именно поэтому и страдает: его маме некогда заниматься им, она увлечена воссозданием образа собственной хорошести, идеальности, правильности (подчеркните своё).
( Moooore... )
via
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.2){kind=small}
aplekaeva и ???
lyubov_bobrova з моцнай камандай ладзіць сапраўднае свята!
Усе пытанні сюды: (+375 29)7067078, e-mail: mari_box@inbox.ru, піар-мэнэджэр Марынка :)
Яшчэ адрабязнасці тут. + у ЖЖ можна азнаёміцца з фотапрацамі Любы.
Далучайся!
Сястра знайшла прыкольную фотачку - ранішнік, ці, як зараз кажуць, "выпускны ў дзіцячым садочку". я засяроджана спяваю пёсЭнку, а Мішу напрыканцы мерапрыемства аддам дзяўчынцы з малодшай групы, дэкламуючы вершык, ціпа "Мішо, не сумуй, аддаю цябе новай маме, а сама пайду ў школку".
Вялікі партрэт Леніна вісеў ў кожным пакойчыку. Васпеткі чыталі Прылежаеву/Бонч-Бруевіча - гісторыі пра дзяцінства правадыра. Абзамбашылі так, што я, калі мне гадоў 5 было, прыйшла дадому і сказала, што Леніна люблю больш за маму з татам
А знаёмы распавядаў гісторыю, як неяк ў такім жа пяшчотным ўзросце ляпнуў у садочку, што Ленін - прыдурак. І выхавацелька сказала: "Дзеці, гэта наш вораг! Давайця ўсе ў яго плявац!"
Плявалі ці не, не памятаю. Дапускаю, што хлопец трошкі драматызаваў. Але гісторыя пра кам'юніці чыстых талерак назаўсёды застанецца ў памяці. Дарэчы, Ленін стырыў гэтую ідэю. У мерыканцаў, ога.
Ржу.
Ем слона по кусочкам - решаю небольшие насущные задачки. Видать, что мне надо научиться жить "здесь и сейчас". Никогда этого не умела. А другого варианта нет.
Так что хочу пожелать себе освоить эту премудрость. А потом может и на следующий уровень перейду :)
Ещё скромно попрошу здоровья близким (особенно маме), а также justice for all.
***
Статуэтки
abpraller и lorss . СПАСИБО, РЕБЯТА! Ещё один бонус нашего переезда - это то, что мы подружились с вами.***
Нашаніўскія "Асобы года" неоднозначны. Одно знаю точно: "Сэрца года" - бесспорно
adelka. Пусть у неё всё будет ХОРОШО.***
С наступившим!
- Mood:
cheerful
Песенька нечакана спадабалася:
Ішлі дадому, дык замест таго, каб выкачацца ў неіснуючым снезе, дзіцяка павалілася ў лужыну.
Але life is full of compensations. Суседка падарыла малой чакаляднага св. Мікалая са званочкам. Ніка ходзіць і паўтарае: "Штуку... зняць!" (г.зн. званочак) і "Дзед Мароз Нічке падабаецца". Пра тое, што забаўка чакалядная, дзець не ведае :)
Усім, хто чакае свята Божага Нараджэння, зычу цудоўнага настрою і душэўнай цеплыні, каб дзяліцца ёй :) Нашая сям'я будзе святкаваць толькі праз 2 тыдні, але цынамонам пахне ўжо сёння (не, печыва не будзе, практыкуем fusion. За клёвы рэцэпт дзякуем
lorss !)Ну, і кавалачкі з маёй улюбёнай каляднай кіношкі. Рыкамендую глядзець і натхняцца!
На мой погляд, гэта лепшы варыянт. І пытанне да знаўцаў: ці пеў яе Сінатра? Бо да сённяшняга дня я была ўпэўненая, што гэта ягонае выкананне.
Яшчэ б на які інгліш перакласьці...
lipkovichea на "бяседзе" з халуямі Чаргінца.Праграміст Пратасеня - 3 гады. Гісторык Дрозд - тое ж, не кажучы пра астатніх.
Вольга Класкоўская - збітая.
Неяк
adelka падкінула:
Дык вось, Санта. Я хачу,
Зараз узгадваецца - "Ня бойцеся!"
Ніка зараз у такім цікавым узросьце, калі дзіця пачынае скандаліць у краме. Але размаўляць яшчэ ня можа, проста паказвае пальцам на тое, што "тэрмінова" патрэбна. Пасьля таго, як я адмовілася узяць сурвэткі вільготныя (бо араматызаваныя), анучкі на кухню (і так ё), зефір (усё роўна ня есьць), пачала румзаць. Кажу: "Супакойся, хадзем па хлеб". Я бяру чорны, а Ніка, канешне, той, які нельга - пшанічны. Я кладу алергійную булку на месца. І тут малая рэальна разаралася - ну, як звычайна ў кінах паказваюць (толькі там яшчэ ё злаўрэдныя бабішчы , якія кажуць: айяйяй мамачка, да купіця вы дзетухне
І тут да палічак з хлебам падыйшоў афрабеларус. Прычым нейкі гіпераўтэнтычны - колер скуры амаль вугальны. Пасьміхнуўся малой і пачаў штосьці пяшчотна на сваёй мове казаць. Малая ад нечаканасьці заторкнулася - яшчэ б, такі разрыў шаблону! - але праз момант выдала крык душы фіг ведае на колькі дэцыбелаў. Я яе падхапіла і ціхенечка пакрочыла да касы.
Блін...пераймаюся...неяк зусім непаліткарэктна атрымалася....
У мяне таксама быў падобны досьвед толькі значна пазьней: rosy-bud.livejournal.com/23660.html . Рэакцыя тая ж...
Над хвалямі сінеючаго Ніла,
Ўжо колькі тысяч год стаіць магіла:
Ў гаршчку насеньня жменю там знайшлі.
Хоць зернейкі засохшымі былі,
Усё ж такі жыцьцёвая іх сіла
Збудзілася і буйна ўскаласіла
Парой вясеньняй збожжа на ральлі.
Вось сымбаль твой, забыты краю родны!
Зварушаны нарэшце дух народны,
Я верую, бясплодна не засьне,
А ўперад рынецца, маўляў крыніца,
Каторая магутна, гучна мкне,
Здалеўшы з глебы на прастор прабіцца.
Максім Багдановіч
Задумалася. Гэта ж колькі гадоў мінула з Таго Самага Дня Волі. Па вялікім рахунку, памяць пра яго захоўвалася ў нешматлікіх сем'ях. У савецкіх падручніках ён яўна не ўзгадваўся. І вось бачыце - 93-я ўгодкі сьвяткуем!
А баяцца ж як ... аўтазакаў нагналі... суддзя Шылько адмовілася пазіраваць журналістам - улічыла досьвед Комар.
Госпадзе, дай моцы тым, хто зараз за кратамі. І хай ілжасуддзям, -сьведкам і -абаронцам будзе справядлівы ЗЯМНЫ суд. Спачатку.
Слава Героям!
Ну што я вам скажу. ЯКІ ДЭПРЭСІЎНЫ ФІЛЬМ! Здаецца, ён быў пазыцыянаваны як камедыйная меладрама, але некалькі момантаў ня робяць яго сьмешным. Калі стваральнікі хацелі падкрэсьліць, што ў 40 гадоў жыцьцё толькі пачынаецца, то яны толькі дыскрэдытавалі гэтае меркаваньне. Усе гераіні рэальна загонныя, і ніякія Louis Vuitton з Manolo Blahnik не ўратоўваюць.
Містэр
Так што другую частку глядзець ня буду.
Хачу: трошкі "падцягнуць" цягліцы і выйсьці з разабранага стану.
Фітнэс-цэнтры наведваць няма магчымасьці, бо зашмат сумленьня, каб напружваць бабулю-бэбісытэра больш, чым раблю гэта зараз. Займацца ёгай дома, пад дыск, як рабіла цяжарная - таксама наўрад ці атрымаецца, бо побач будзе малы перашкаджацель канцэнтраваньню :)
Таму буду:
1) буду больш гуляць з Нікай пешкі
2) рабіць няёгаўскую зарадку - зь дзіцём можна выдатна падкачаць прэс
3) суворым харчовым абмежаваньням - адразу "не", бо і так з-за гіпааллергеннай дыеты ў мяне яўны авітаміноз, але сачыць за тым, што ў талерцы, трэба працягваць
Вось неяк так. Мэта напісанага: абазначыць чарговы прыступ здаровага ладу жыцьця; знайсьці аднадумцаў (можа хтосьці хоча пахудзець/набраць вагу/ці проста лепш сябе адчуваць); выслухаць парады. ДА-ЛУ-ЧАЙ-СЯ!
Я тут запісала Ніку ў разьвіваючую (вядома, платную) групу ў садок - заняткі два разы на тыдзень. Хачу проста каб паціху звыкалася да дзетак, выхавацелек, гд., ну і адначасова пазырыць, што ў іх там за метады разьвіцця.
Мусілі пачаць у студзені, але знаёмая выхавацелька з гэтага садочку, рэклямуючы гэтыя дзіцячыя "курсы", сказала, каб прыходзілі ў сакавіку, бо 1) трошкі старэйшаму дзіцёнку будзе цікавей 2) зараз каранцін - ветранка (офф: дарэчы, слоўнік дае такі тэрмін - АХВАТ).
Вырашыла чакаць. І тут нядаўна пазванілі:
-Добрый дзень, это мама Ники? Ждём вас у нас на занятиях!
-Ой, а мы к вам в марте придём!
-А что случилось?
-А в садике же ветрянка!
(беременная пауза)
-А откуда вы знаете?
-
-А... ну да... у нас две группы ветряночные, но они сидят у себя в помещениях и НИКУДА не выходят!
-Спасибо, мы лучше в марте!
Пытаньне такое: вы б павялі дзіцёнка на заняткі? Можа, я заганяюся?
Увага: трошкі пацёрла свае ж камэнты :) Not intentionally :)
Зігі Фройд рыдаў бы, да.
Спадзяюся, што любоў да гародніны ў Нікі захавАецца надоўга.
Адплывае за аблокі
Сіні цень, сонны цень
Адпаўзае ў кут далекі
Збеглі зайкі ўсе ў лясы, змоўклі птушак галасы
І буслы ў гняздо схавалі свае доўгія насы
Баю бай, баю бай, вачаняты закрывай - і гэтак далей.
У дзяцінстве мне ўвесь час чулася "адпаўзае ў КУЦЬ далёкі" - гэта ціпа "пуць", і "БАЧАНЯТЫ ЗАКРЫВАЙ". Ну раз "бачыць" - значыць і "бачаняты", так? :) А "Зноў КЛЯПтушак галасы" - увогуле нейкі дэтэктыўны псыхадэл...
Зараз мне даводзіцца шмат сьпяваць, бо ў нас адказнае мерапрыемства - адлучэньне ад малочнай кухні :) Вышэйазначаная калыханка таксама юзаецца, толькі на словах "сьпяць і мышкі, і стрыжы" Ніка пачынае ржаць (ЧАМУ?), а буслы ці то хаваюць у гняздо доўгія трусЫ, ці ўвогуле адпраўляюцца ў сад, бо " і зубры даўно схавалі свае доўгія нажы" ;) Яшчэ вітаюцца "Надзенька" і пэсьня пра дзяўчыну, якая працавала ў сталоўцы №3 - дарэчы, адметная тым, што аўтар падараваў ёй хэпі-энд, што ў нашых краях сустракаецца рэдка.
Пытаньне: што яшчэ сьпяваць кіндэру на мове (неабавязкова дзіцячае)? Крытэры: каб было трошкі нудна, павольна, бо тады люляць добра. Вайцюшкевічавы калыханкі круць, але ў мяне голаса на іх не хапае
Парайце, а то крызіс жанра - калі яна ня хоча спаць, то рэпертуар па тры разы ганяю :)
ПС Пачынае равець, калі я сьпяваю Купалінку.
rycyna, гэта ты яе падвучыў?!
"Следует особо отметить, что с учетом активной деятельности посла Швеции в Минске С.Эрикссона по развитию самых тесных отношений с отдельными лицами, вынашивающими экстремистские намерения, по их замыслам, он и его некоторые коллеги-дипломаты должны были обеспечить «правительству народного спасения» «международную» крышу и помочь оправдать погромы и провокации." (С)волач.
Няма словаў...
adelka at АўтарадыёАкцыя салідарнасьці з "Аўтарадыё" на НН: http://nn.by/?c=ar&i=48951
Я там у коментах удакладняю іншую ідэю - лепш раздрукаваць на аркушы А4 і павесіць на шкло сваей машыны:
Я СУПРАЦЬ ЗАКРЫЦЬЦЯ "АЎТАРАДЫЁ" 105.1 FM ПА ПАЛІТЫЧНЫХ МАТЫВАХ! Я СУПРАЦЬ РЭПРЭСІЙ!
1. шмат кіроўцаў пабачыць такую інфу.
2. не зьдзяруць як з пад'езда пільныя дворнікі.
Я там у коментах удакладняю іншую ідэю - лепш раздрукаваць на аркушы А4 і павесіць на шкло сваей машыны:
Я СУПРАЦЬ ЗАКРЫЦЬЦЯ "АЎТАРАДЫЁ" 105.1 FM ПА ПАЛІТЫЧНЫХ МАТЫВАХ! Я СУПРАЦЬ РЭПРЭСІЙ!
1. шмат кіроўцаў пабачыць такую інфу.
2. не зьдзяруць як з пад'езда пільныя дворнікі.
adelka at Обращение к сотрудникам милиции и спецслужбМы обращаемся к руководителям и сотрудникам милиции и спецслужб под впечатлением событий вчерашнего дня.
29 декабря выпускались на свободу задержанные и осужденные на 10 суток административного ареста. Всего около 300 человек. Всех их должны были освобождать около 23.00. Реально же их начали выпускать еще утром. Конечно, хорошо, что ребятам пришлось сидеть на несколько часов меньше. Однако они выходили «в чистое поле» без денег, с севшими батарейками в телефонах. Ни родные, ни мы не имели возможности их встретить, отвезти домой, дать полезную информацию.
Когда же мы сориентировались, начали обзванивать родителей, расставили своих встречающих на Окрестина, Скорины и в Жодино, события стали развиваться как настоящем боевике. Освобожденных перестали выпускать. Появились сотрудники спецслужб с видеокамерами, какие-то матерящиеся гражданские лица, раздававшие указания сотрудникам приемника- распределителя… Дальше хуже. Вместо того, чтобы продолжить выпускать людей, из ворот начали выезжать заполненные людьми автозаки с сопровождающими автомобилями. За ними потянулись на машинах мамы, папы, родственники, знакомые ребят, наши встречающие. А сопровождение принялось всячески отсекать их от автозаков, гаишники останавливали для проверки документов и проверяли до тех пор, пока автозаки и автобусы полностью не скрывались из вида. А оторвавшиеся автозаки и автобусы в это время «сеяли» по всему городу ребят и девчонок.
Скажите, что это? К чему?
Обращаясь к Вам мы хотим, чтобы Вы поняли, что мы не собираемся ничего свергать и расшатывать. Мы никакая не организация и не собираемся ею становиться. Мы просто несколько человек, которым люди доверили помощь ребятам. Через пару недель, когда мы передадим все передачи, отдадим последний рубль из нескольких миллионов собранных рублей, наша деятельность прекратится.
Зачем мы стоим около дверей изоляторов и распределителей? Это очень просто и по-человечески. Мы не собираемся устраивать митинги, речи, журналистов мы не зовем. Мы хотим просто поддержать ребят, налить настоящего чаю с новогодними конфетами и бутербродами, котрых они давно не видели, развезти по домам, дать возможность позвонить родителям, сказать, куда они при необходимости могут обратиться за помощью. Это все. Это ведь не криминал?
Обращаемся к вам с огромной просьбой не устраивать больше этих гонок и боевиков. Завтра, 31 декабря выходят те, кому присудили 12 суток. Даже лучше будет, если вы начнете выпускать их с утра. Ребята успеют встретить Новый год дома. А мы вместе с родственниками поможем им как можно скорее убраться из-под стен спецприемников и изоляторов. Спасибо и С Новым Годом!
Большая просьба донести эту информацию до сотрудников милиции и спецслужб.
Волонтёры.
29 декабря выпускались на свободу задержанные и осужденные на 10 суток административного ареста. Всего около 300 человек. Всех их должны были освобождать около 23.00. Реально же их начали выпускать еще утром. Конечно, хорошо, что ребятам пришлось сидеть на несколько часов меньше. Однако они выходили «в чистое поле» без денег, с севшими батарейками в телефонах. Ни родные, ни мы не имели возможности их встретить, отвезти домой, дать полезную информацию.
Когда же мы сориентировались, начали обзванивать родителей, расставили своих встречающих на Окрестина, Скорины и в Жодино, события стали развиваться как настоящем боевике. Освобожденных перестали выпускать. Появились сотрудники спецслужб с видеокамерами, какие-то матерящиеся гражданские лица, раздававшие указания сотрудникам приемника- распределителя… Дальше хуже. Вместо того, чтобы продолжить выпускать людей, из ворот начали выезжать заполненные людьми автозаки с сопровождающими автомобилями. За ними потянулись на машинах мамы, папы, родственники, знакомые ребят, наши встречающие. А сопровождение принялось всячески отсекать их от автозаков, гаишники останавливали для проверки документов и проверяли до тех пор, пока автозаки и автобусы полностью не скрывались из вида. А оторвавшиеся автозаки и автобусы в это время «сеяли» по всему городу ребят и девчонок.
Скажите, что это? К чему?
Обращаясь к Вам мы хотим, чтобы Вы поняли, что мы не собираемся ничего свергать и расшатывать. Мы никакая не организация и не собираемся ею становиться. Мы просто несколько человек, которым люди доверили помощь ребятам. Через пару недель, когда мы передадим все передачи, отдадим последний рубль из нескольких миллионов собранных рублей, наша деятельность прекратится.
Зачем мы стоим около дверей изоляторов и распределителей? Это очень просто и по-человечески. Мы не собираемся устраивать митинги, речи, журналистов мы не зовем. Мы хотим просто поддержать ребят, налить настоящего чаю с новогодними конфетами и бутербродами, котрых они давно не видели, развезти по домам, дать возможность позвонить родителям, сказать, куда они при необходимости могут обратиться за помощью. Это все. Это ведь не криминал?
Обращаемся к вам с огромной просьбой не устраивать больше этих гонок и боевиков. Завтра, 31 декабря выходят те, кому присудили 12 суток. Даже лучше будет, если вы начнете выпускать их с утра. Ребята успеют встретить Новый год дома. А мы вместе с родственниками поможем им как можно скорее убраться из-под стен спецприемников и изоляторов. Спасибо и С Новым Годом!
Большая просьба донести эту информацию до сотрудников милиции и спецслужб.
Волонтёры.
А неўзабаве прыйдзе дзень,
Якога так чакалі ўсе
Цябе закруціць вір падзей
І мур хісьнецца і ўпадзе.
Рыхтуй сябе, рыхтуй дзяцей
Бо неўзабаве прыйдзе дзень,
Калі адступіць шэры цень
І мур хісьнецца і ўпадзе
Пр.: Дай мне знак, дай мне надзею,
Што я пасьпею
Дай мне знак, дай мне надзею,
Што я засьпею
І ты пачнеш з сямі вятроў,
Пачнеш з кахання і сяброў
І Ўсеабдымная любоў
Табе раскрыецца ізноў
Прыпеў
І гэты час для ўсіх для нас
Пачаткам будзе новых дзён
Ня будзе вечнаю сцяна
У яе кароткае жыцце
Прыпеў
Шмат што змянілася з таго часу - узяць нават толькі колькасьць удзельнікаў. Але насьцярожвае тое, што вырасла замбаванае лукашысцкай прапагандай пакаленьне (маю на ўвазе ня толькі курсантаў-сілавікоў).
"Хочешь победить врага - выучи его детей..."
Але лепш пасьмяяцца, а то і з глузду зьехаць мона.
Я пару пастоў таму а.Поўнага крытыкавала. А ён меў рацыю! На Плошчы насамрэч была не дэмакратыя, а дэманакратыя. Толькі ўсталявалі яе амапаўцы.
насамрэч, "по плодам их узнаете их..."
Я вось думаю, можа модэрам будзе? Петра, возьмеш у вучні?
Лукадэмія МУС.
